Search

bewust ouderschap

Geen enkele ouder is perfect, zelfs Boeddha niet. Ok, die had geen kinderen, maar stel dat ie ze wel had gekregen, reken maar dat ook zijn nageslacht hem het een en ander voor zijn verlichte voeten zou hebben geworpen. Ik stel me een gesprek zoals dit voor (lees verder onder deze pica):


‘Zeg Pa, waar was je toen ik door mijn vriendjes werd gepest. Toen ze mij aan een boom vastbonden en me een uur lang met rotte appels bekogelden?’


Zeg pa, waar was je...

'Uhm… even denken… o ja, ik was aan het mediteren onder de Bodhi boom. Sorry lieverd, ik wist dit niet, anders was het vast en zeker anders gelopen.' 'Waarom ben je in godsnaam onder die Bodhi boom gaan zitten? Opa en oma waren stinkend rijk, jullie hadden drie paleizen, waarom heb je daar allemaal afstand van gedaan?' ‘Dat boeide me nu eenmaal niet. Ik kwam in een existentiële crisis terecht, mijn leven in die paleizen maakte me doodsbenauwd, ik moest gewoon vertrekken.' 'Lekker pa, en daardoor groeiden wij op in armoede, er was niet eens geld voor een nieuwe fiets!' ‘Ja lieve schat, er is nu eenmaal lijden in dit aardse bestaan, niks aan te doen. Maar er is een uitweg, daar heb ik de meest fenomenale transmissies over mogen ontvangen, en die heb ik allemaal weer doorgegeven, lees er eens een boekje over. Geloof me niet op mijn woord, maar kijk vooral hoe dit alles voor jou werkt, pas het toe op je eigen leven. En nu ophouden over die verrotte jeugd van je, ik ben ook maar een mens! Kom hier, geef me een hug, ik hou van jou.' 'Ik ook van jou pa.’


nobody is perfect


Bewust ouderschap is iets wat we allemaal nastreven en we doen ons best. Er is geen enkele ouder die 's morgens opstaat en denkt: 'Laat ik het leven van mijn kind vandaag eens extra moeilijk maken.' En toch gebeurt het. Want we hebben allemaal onze eigen blinde vlekken en obstakels. Het leven is één grote les, en al doende leren we. Stoten we onze neus, denken we achteraf: hoe heb ik dat ooit zo kunnen doen? Onbewust geven we van alles en nog wat door aan onze kinderen, want we hebben allemaal een splinter (of balk) in ons oog. We zwemmen er dagelijks in rond, en juist daardoor zien we het niet. Fact of life.


Die vader en moeder van jou, dat zijn ook maar mensen :)

Ik ben inmiddels 20 jaar moeder, en ik ben al lang niet meer dezelfde persoon als 20 jaar geleden. Als ik had geweten wat ik nu weet, zou ik een aantal dingen echt anders hebben gedaan. Maar hé, nobody is perfect. En dat is misschien wel het allerbeste wat we onze kinderen kunnen meegeven: nobody is perfect, en die vader en moeder van jou, dat zijn ook maar mensen. Van daaruit het gesprek aangaan. Eerlijk en open luisteren naar elkaar. Niet meteen reageren met een pasklaar antwoord, maar gewoon eens luisteren naar wat die ander zegt. Naar wat er achter al die woorden wordt gezegd. Je eigen kwetsbaarheid en blinde vlekken onder ogen durven komen. Overal is een oplossing voor. En die ligt recht voor onze voeten, in het hier & nu.


Het afgelopen jaar hielp ik diverse ouders en kinderen via RTT oude obstakels en pijnpunten transformeren. Met wonderbaarlijke resultaten en zoveel meer lucht, ruimte en liefde voor iedereen.


Kun je hier ook wel wat extra tools en inzichten bij gebruiken? Ik ben graag je sidekick met Rapid Transformational Therapy.

34 views0 comments

Recent Posts

See All